Uszycie prostego piórnika nie wymaga skomplikowanego wykroju. Wystarczą dwa prostokąty materiału, zamek błyskawiczny i podstawowe akcesoria krawieckie. To dobry sposób na wykorzystanie resztek tkanin oraz stworzenie lekkiego, dopasowanego piórnika, który może służyć także jako mała saszetka.
Najprostszy model ma formę zamykanej tuby. O jego wyglądzie decydują wymiary prostokątów, rodzaj materiału i dokładność przy wszywaniu zamka. Szczególną uwagę zwróć na zapas na szew oraz pozostawienie zamka lekko otwartego przed zszyciem boków.
Czego potrzebujesz do uszycia piórnika?
Do podstawowego modelu przygotuj zewnętrzny materiał, podszewkę oraz zamek błyskawiczny. Możesz wykorzystać nowe tkaniny albo skrawki pozostałe po innych projektach. Na standardowy piórnik wystarczą dwa prostokąty o podobnych wymiarach, na przykład 22 × 12 cm, oraz zamek długości około 20–22 cm.
Przydadzą się także następujące narzędzia:
- Maszyna do szycia z igłą dopasowaną do grubości materiału.
- Ostre nożyczki, centymetr krawiecki i kreda lub pisak znikający.
- Szpilki albo klipsy krawieckie.
- Nici, żelazko oraz stopka do wszywania zamków.
Wybór tkaniny wpływa na trwałość piórnika i łatwość szycia. Najważniejsze różnice przedstawia tabela:
| Materiał | Trwałość | Łatwość szycia |
|---|---|---|
| Bawełna | Średnia | Wysoka |
| Jeans | Wysoka | Średnia |
| Kodura | Wysoka | Średnia lub niska |
Bawełna sprawdzi się przy pierwszym projekcie, jeans dobrze trzyma formę, a Kodura lepiej znosi zabrudzenia i intensywne użytkowanie. Grubsza tkanina jest trwalsza, ale może utrudniać szycie narożników. Jeśli zależy Ci na miękkim wykończeniu, możesz połączyć odporny materiał z delikatniejszą podszewką, na przykład Kronosem.
Jak przygotować wykrój i materiał?
1. Wytnij elementy z zapasem na szew
Narysuj dwa jednakowe prostokąty na materiał wierzchni i dwa na podszewkę. Jeśli gotowy piórnik ma mieć 20 × 10 cm, elementy muszą być większe o zapas na szew. Przy zapasie 1 cm z każdej strony prostokąt powinien mieć 22 × 12 cm.
Zapas na szew to fragment materiału między linią krojenia a właściwą linią szycia. Nie jest częścią wymiaru gotowego piórnika. Zaznacz go od razu przy wykroju, ponieważ jego pominięcie zmniejszy gotowy projekt i może utrudnić dopasowanie zamka.
Jeśli używasz cienkiej tkaniny, możesz dodać usztywnienie, na przykład flizelinę z klejem. Przy grubym jeansie lub Kodurze zwykle nie jest ono konieczne.
Jak uszyć piórnik krok po kroku?
Przed rozpoczęciem szycia wyprasuj materiały i sprawdź, czy wszystkie elementy mają ten sam rozmiar. Następnie postępuj według kolejnych etapów:
- Przygotuj krawędzie pod zamek – ułóż materiał wierzchni prawą stroną do góry, a na nim zamek prawą stroną do materiału. Na wierzchu połóż podszewkę prawą stroną do dołu. Wyrównaj krawędzie i przypnij warstwy.
- Wszyj pierwszą stronę zamka – użyj stopki do zamków i prowadź ścieg blisko taśmy zamka, ale nie po jej ząbkach. Na początku i końcu wykonaj ryglowanie, czyli kilka ściegów do przodu, do tyłu i ponownie do przodu. Zabezpiecza ono szew przed pruciem.
- Przyszyj drugą stronę – odsuń materiały, rozłóż zamek i połącz jego drugą taśmę z przeciwległymi krawędziami materiału wierzchniego i podszewki. Zszyj ją w taki sam sposób.
- Przestębnuj materiał – odwiń tkaniny od zamka i wykonaj dodatkowe przeszycie kilka milimetrów od jego krawędzi. Materiał nie będzie wtedy wchodził w suwak, a krawędź pozostanie równa.
- Zostaw zamek lekko otwarty – przed zszyciem boków odsuń suwak mniej więcej do połowy. To najważniejszy trik, ponieważ całkowicie zamknięty zamek utrudni późniejsze wywinięcie piórnika na prawą stronę.
- Zszyj boki – wywiń piórnik na lewą stronę, wyrównaj krawędzie i przypnij je. Zszyj oba krótsze boki w odległości ustalonego zapasu, zwykle 1 cm. Rygluj początek i koniec każdego szwu.
- Uformuj narożniki – spłaszcz każdy bok tak, aby szew boczny znalazł się na środku. Odmierz od narożnika 2–3 cm, narysuj prostopadłą linię i zszyj ją. Powtórz czynność przy drugim końcu. Tak powstanie dno piórnika.
- Wykończ krawędzie – przytnij nadmiar materiału, zostawiając niewielki zapas, i zabezpiecz brzegi zygzakiem lub owerlokiem. Następnie wywiń piórnik na prawą stronę i wypchnij narożniki.
Jeśli szyjesz z kilku warstw, przesuwaj materiał powoli i nie ciągnij go za stopką. Przy narożnikach możesz obracać tkaninę dopiero po opuszczeniu igły w materiał. Dzięki temu linia szycia nie przesunie się.
Na co uważać podczas szycia?
Najczęstsze problemy wynikają z niedokładnego krojenia albo zbyt szybkiego szycia przy zamku. Przed przeszyciem sprawdź, czy taśma zamka leży prosto, a obie warstwy materiału są wyrównane.
- Zamek jest za krótki – wybierz zamek dłuższy od krawędzi i skróć go dopiero po wszyciu albo dodaj przy jego końcach małe prostokąty materiału.
- Materiał marszczy się przy zamku – zmniejsz naprężenie nici, przypnij warstwy dokładniej i wykonaj próbny szew na skrawku.
- Rogi są krzywe – zaznacz linie szycia przed zszyciem i sprawdź, czy szwy boczne leżą dokładnie jeden na drugim.
- Szwy się rozpruwają – stosuj ryglowanie na początku i końcu każdego szwu, szczególnie przy narożnikach i kieszonkach.
Uwaga: nie przeszywaj ząbków zamka z dużą prędkością. Mogą złamać igłę albo uszkodzić stopkę. Jeśli suwak lub ząbki znajdują się na drodze igły, zatrzymaj maszynę, unieś stopkę i przesuń materiał. Przy grubym jeansie lub Kodurze użyj mocniejszej igły i szyj wolniej.
Gotowy piórnik możesz ozdobić naszywką, chwostem albo pętelką z taśmy. Zmieniając długość i szerokość prostokątów, otrzymasz większą saszetkę na przybory, kosmetyczkę lub etui na pędzle. Najważniejsze jest dokładne uwzględnienie zapasu na szew, równe wszycie zamka i pozostawienie go lekko otwartego przed zszyciem boków.
