Szycie na maszynie: jak zacząć i co warto wiedzieć?

Chcesz nauczyć się szyć na maszynie i wykorzystać to w swoim domu lub ogrodzie. W tym poradniku krok po kroku zobaczysz, jak zacząć i co warto wiedzieć, żeby pierwsze projekty naprawdę się udały. Zastosujesz od razu praktyczne wskazówki do szycia poszewek, zasłon, pokrowców i prostych ubrań.

Co zyskujesz zaczynając szyć na maszynie?

Ucząc się szycia na maszynie, zyskujesz bardzo konkretne korzyści dla wnętrz i ogrodu. Możesz samodzielnie naprawiać i odnawiać tapicerkę na krzesłach, fotelach czy pufach, szyć poszewki na poduszki i zasłony na wymiar, dopasowane idealnie do Twoich okien i sof. Z łatwością przygotujesz pokrowce na meble ogrodowe, leżaki, siedziska na paletach oraz ochronne narzuty na sezon zimowy, dzięki czemu ograniczysz koszty wszelkich „remontów tekstylnych” w domu i ogrodzie oraz uzyskasz pełną personalizację dekoracji.

Do tego dochodzą korzyści bardziej „miękkie” – szycie staje się odprężającym hobby, rozwija precyzję ruchów i koordynację, a wykonanie pierwszej poszewki czy eko-worka daje ogromną satysfakcję z własnoręcznego projektu. Z czasem zauważysz, że lepiej kontrolujesz detale, pewniej trzymasz nożyczki i szybciej oceniasz, jaka tkanina sprawdzi się na dane zastosowanie. Szycie na maszynie ma też aspekt ekologiczny, bo przedłużasz życie tekstyliów, przerabiasz stare zasłony na nowe pokrowce oraz tworzysz praktyczne eko-worki zamiast jednorazowych toreb.

Jeśli opanujesz podstawy obsługi maszyny do szycia, możesz uzyskać takie efekty:

• samodzielne szycie prostych poszewek i zasłon do wnętrz,
• naprawy tapicerskie lekkiej tapicerki domowej,
• wykonywanie prostych pokrowców na meble i akcesoria ogrodowe,
• tworzenie tekstylnych dekoracji i organizerów do domu oraz ogrodu.

Jak wybrać i poznać maszynę do szycia?

Dobór maszyny do szycia zawsze warto powiązać z planowanym zastosowaniem, czyli tym, co naprawdę chcesz szyć. Jeśli myślisz głównie o dekoracjach domowych, lekkim tapicerowaniu, poszewkach i zasłonach, wystarczy solidna maszyna mechaniczna, na przykład model podobny do Janome 1522 DG, z prostymi funkcjami i metalowym środkiem. Do bardzo ciężkich prac tapicerskich na grubym dżinsie, skórze czy wielu warstwach pianki potrzebna bywa już wyspecjalizowana maszyna ciężka, ale na start nie ma potrzeby inwestować w sprzęt przemysłowy.

Aby swobodnie korzystać z maszyny, musisz poznać kilka najważniejszych elementów jej budowy i obsługi, które widzisz za każdym razem podczas szycia:

• igła – ma różne rozmiary i typy, dobierasz ją do tkaniny, na przykład igła nr 70 do cienkiej bawełny, a igła nr 100 do grubszych materiałów jak dżins,
• stopka – dociska tkaninę do transportera, możesz ją wymieniać na różne wersje, jak stopka uniwersalna, do zamków czy stopka z prowadnikiem ułatwiająca równe szwy,
• płytka ściegowa – metalowa płytka pod stopką z otworem na igłę i podziałką, po której prowadzisz materiał w równym odstępie od krawędzi,
• trzpień szpulki i komora pod szpulką – na trzpieniu nawijasz nić górną na szpulkę, a w komorze pod płytką umieszczasz szpulkę z nicią dolną,
• regulator napięcia nici – odpowiada za to, żeby nić górna i dolna łączyły się w środku materiału, zbyt duże napięcie marszczy tkaninę, zbyt małe powoduje luźny szew,
• dźwignia nawlekania igły – jeśli maszyna ją posiada, znacznie ułatwia nawlekanie nitki przez oczko igły,
• dźwignia stopki – służy do podnoszenia i opuszczania stopki, bez jej opuszczenia nie wolno zaczynać szyć,
• pokrętła długości i szerokości ściegu – ustawiasz dzięki nim długość ściegów prostych oraz szerokość ściegów zygzakowych i dekoracyjnych,
• kontrolka start/stop oraz pedał nożny – na prostych modelach sterujesz tylko pedałem, w bardziej rozbudowanych maszynach komputerowych możesz korzystać z przycisku start/stop.

Żeby maszyna do szycia służyła długo i równo pracowała, musisz dbać o prostą konserwację. Regularnie czyść okolicę chwytacza i płytkę ściegową z paprochów oraz skrawków tkanin, stosuj smarowanie wyłącznie zgodnie z instrukcją producenta i nie zapominaj o wymianie igły co około 6–8 godzin szycia lub od razu, gdy zauważysz jej wygięcie, stępienie albo przepuszczanie ściegów.

Jakie funkcje powinna mieć maszyna dla początkujących?

Jeśli dopiero zaczynasz szycie na maszynie i skupiasz się na projektach wnętrzarskich, nie potrzebujesz setek ozdobnych ściegów, tylko kilku funkcji, które realnie ułatwią naukę. Dobrze dobrana maszyna pozwoli Ci ćwiczyć na prostych projektach, jak poszewka na poduszkę, zasłona czy eko-worek, bez frustracji związanej z plączącą się nicią albo brakiem mocy przy nieco grubszych tkaninach.

W maszynie dla początkujących przydatne będą szczególnie takie funkcje i ustawienia:

• prost y ścieg prosty i ścieg zygzakowy do zszywania oraz zabezpieczania brzegów,
• regulacja długości ściegu w szerokim zakresie,
• regulacja napięcia nici górnej,
• łatwe nawlekanie igły, najlepiej z wbudowaną nawlekaczką,
• prosty obcinacz nitek przy obudowie lub automatyczne obcinanie nici,
• tryb do szycia grubszych warstw, często opisany jako „jeans” lub „heavy”,
• wolne ramię przydatne przy szyciu rękawów, nogawek i węższych elementów,
• możliwość stosowania różnych stopek, na przykład do zamków, do lamowania czy stopki z prowadnikiem.

Nie musisz kupować od razu drogiej maszyny komputerowej ani sprzętu przemysłowego, ale warto, by wybrany model był solidny, pozwalał na wygodną regulację podstawowych parametrów i dawał możliwość użycia dodatkowych stopek specjalnych w przyszłości.

Przy zakupie maszyny sprawdź numer igły i maksymalną grubość igły, którą obsługuje producent – to pokaże, czy poradzisz sobie później z materiałami tapicerskimi, grubym lnem lub lekką pianką na siedziska.

Czy mogę szyć tapicerkę domową maszyną?

Do lekkiej tapicerki domowej możesz śmiało używać standardowej maszyny do szycia, zwłaszcza gdy ma tryb „jeans” i dobrą regulację docisku stopki. Spokojnie uszyjesz poszewki na poduszki, pokrowce na podnóżki, cienkie pianki na siedziska czy zasłony zaciemniające z podszewką. Natomiast przy wielowarstwowych przeszyciach na grubej skórze, filcu meblowym, sztywnym dżinsie tapicerskim czy tapicerowaniu ram meblowych potrzebna jest już wyspecjalizowana maszyna ciężka lub typowo tapicerska, aby nie zniszczyć domowego sprzętu.

Do lekkiej tapicerki domowej przydadzą się akcesoria i ustawienia dostosowane do grubszych tkanin:

• igły jeansowe lub tapicerskie w rozmiarze co najmniej 90–100,
• stopka z większym dociskiem lub tzw. walking foot, który pomaga równo przesuwać kilka warstw,
• mocne nici poliestrowe wielowłóknowe o dużej wytrzymałości,
• wydłużona długość ściegu, aby nie „dziurkować” materiału zbyt gęsto.

Przy pracy z grubszymi materiałami w praktyce ważne są granice tego, ile warstw Twoja maszyna przeszyje bez oporów. Dobrą metodą jest test na skrawku – złóż 3–4 warstwy dżinsu lub podobnie grubej tkaniny i przeszyj prostym ściegiem z umiarkowaną prędkością. Jeśli maszyna szyje płynnie, bez omijania ściegów i bez dziwnych dźwięków, możesz założyć, że poradzi sobie z podobnie „ciężką” częścią projektu.

Przy bardzo grubych materiałach istnieje ryzyko przeciążenia mechanizmu, wygięcia igły i rozregulowania chwytacza, dlatego przed szyciem wielowarstwowej skóry lub pianki zawsze sprawdź zalecenia w instrukcji producenta maszyny.

Jak przygotować materiały i narzędzia?

Dobre przygotowanie oznacza mniej nerwów przy maszynie, dlatego zanim włączysz sprzęt, poświęć chwilę na dokładne odmierzenie tkaniny, przygotowanie próbek oraz dobranie odpowiedniej igły i nici. Dzięki temu unikniesz marszczenia krawędzi, przepuszczonych ściegów czy rozchodzących się szwów w tapicerce lub poszewce.

Warto zgromadzić prosty „zestaw startowy”, który będziesz mieć zawsze pod ręką, gdy planujesz nowy projekt:

• miarka krawiecka długości około 150 cm,
• nożyce do tkanin o długości mniej więcej 20–25 cm, przeznaczone tylko do materiałów,
• małe nożyczki do obcinania nici przy maszynie,
• zestaw igieł maszynowych 70/10, 80/12, 90/14,
• uniwersalne nici poliestrowe dobrej jakości,
• szpilki i klipsy krawieckie do spięcia grubszych warstw,
• kreda, mydełko lub marker do tkanin, który znika po praniu lub prasowaniu,
• centymetr krawiecki albo ścieralna linijka z podziałką,
• żelazko i deska lub mata do prasowania,
• kawałki testowe tkanin z tego samego materiału, z którego szyjesz projekt.

Przed właściwym szyciem przygotuj kilka próbek z tej samej tkaniny, z której uszyjesz poszewkę czy eko-worek, ustaw standardowe napięcie nici i długość ściegu prostego, a następnie wykonaj kilka testowych przeszyć. Zobaczysz, czy materiał nie marszczy się, a ścieg prosty lub zygzak układa się równo i dopiero wtedy przejdź do elementów docelowych.

Jakie tkaniny wybrać na początek?

Na start najlepiej sprawdzają się tkaniny stabilne, niewyślizgujące się i o średniej grubości, które łatwo prowadzić pod stopką. Powinny mieć równomierny splot, umiarkowaną gramaturę podaną w g/m² oraz nadawać się zarówno na dekoracje do wnętrz, jak i na proste projekty ogrodowe, na przykład pokrowce na poduszki na ławki czy zasłony na taras.

Możesz zacząć od takich materiałów, które dobrze „słuchają się” maszyny i wybaczają drobne błędy:

• bawełna popelinowa o gramaturze w granicach 120–160 g/m², idealna na poszewki i lekkie zasłony,
• lekki len lub mieszanki lniane w okolicach 150–200 g/m², dobre na obrusy, bieżniki i dekoracyjne poszewki,
• miękka flanelka o średniej gramaturze do przytulnych kocyków i poduszek,
• grubszy dżersej konfekcyjny, około 200–230 g/m², jeśli chcesz spróbować bardzo prostych ubrań, takich jak top czy tunika.

Na pierwsze projekty lepiej nie wybierać materiałów, które uciekają spod palców lub mocno się rozciągają:

• cienkich, jedwabistych i bardzo śliskich tkanin,
• mocno rozciągliwych dzianin, które wymagają specjalnych igieł i ściegów elastycznych,
• naturalnej skóry oraz eko-skóry,
• błyszczących, śliskich satyn i atłasów.

Jak skompletować niezbędnik krawiecki?

Twój niezbędnik krawiecki możesz podzielić na podstawowy zestaw, który przydaje się przy każdym szyciu, oraz dodatki, które szczególnie sprawdzają się przy projektach wnętrzarskich i ogrodowych. Wiele z tych narzędzi możesz kupić w jednym sklepie z tkaninami, na przykład w punktach podobnych do Mimoza Tkaniny czy w sklepach internetowych z ofertą tkanin takich jak CottonBee, gdzie znajdziesz też ciekawe wzory do dekoracji domu.

W podstawowym zestawie krawieckim powinny znaleźć się takie elementy:

• miarka krawiecka o długości 150 cm,
• nożyce do tkanin przeznaczone tylko do materiałów,
• małe nożyczki do nici,
• zestaw igieł maszynowych w rozmiarach 70, 80 i 90,
• uniwersalne nici poliestrowe w kilku kolorach bazowych,
• szpilki lub klipsy do spinania tkanin,
• kreda lub marker krawiecki,
• prujka, która pozwala bezpiecznie spruć błędny szew,
• zestaw stopek: uniwersalna, do zamków, do zatrzasków lub guzików,
• żelazko oraz stabilna deska do prasowania.

Przy projektach związanych z wnętrzami przydają się także taśmy klejące do tkanin, które pomagają ustabilizować brzegi zasłon, wkładki usztywniające do podkładek na stół czy paneli na zagłówki oraz proste szablony z kartonu na powtarzalne elementy, na przykład kieszenie czy elementy dekoracyjne.

Jak zacząć szyć praktycznie – ćwiczenia i techniki?

Naukę warto ułożyć w czytelną kolejność, przechodząc od prostych ćwiczeń technicznych do coraz bardziej złożonych operacji. Zamiast od razu rzucać się na skomplikowaną zasłonę z lamówką albo na sukienkę, zacznij od ćwiczeń na skrawkach, a dopiero potem przejdź do pierwszej poszewki na poduszkę czy eko-worka.

Przykładowa ścieżka ćwiczeń może wyglądać tak:

1. nawlekanie maszyny i ustawianie prawidłowego naprężenia nici,
2. szycie linii prostych na skrawkach tkanin,
3. szycie rogów i kątów prostych, na przykład narożników podkładki,
4. szycie łuków i miękkich fal,
5. wszywanie prostego zamka w poduszce lub kosmetyczce,
6. obszywanie krawędzi ściegami zabezpieczającymi typu overlock-similar,
7. wykonywanie prostych przeszyć ozdobnych jako dekoracji na bieżniku lub poszewce.

Każdą nową technikę warto poćwiczyć przynajmniej na trzech różnych skrawkach tkaniny o podobnej gramaturze, ale innym chwycie. Dzięki temu nauczysz się reagować na zmianę materiału, a Twoja ręka przyzwyczai się do tego, że dżins, bawełna i len prowadzą się pod stopką trochę inaczej.

Jak ćwiczyć szycie w linii prostej?

Prosty, równy ścieg prosty to fundament szycia poszewek, zasłon, obrusów i większości dekoracji. Ułóż materiał tak, aby dłuższa krawędź spoczywała na płytce ściegowej, a linia szycia była równo odsunięta od brzegu o wybrany zapas szwu. Prowadź tkaninę, opierając się o krawędź stopki lub linię na płytce zamiast wpatrywać się w samą igłę. Utrzymuj spokojne tempo maszyny, naciskając pedał równomiernie, patrz kilka centymetrów przed igłą, a nie dokładnie pod nią. W trudniejszych momentach możesz użyć mechanicznego prowadnika krawędzi albo prostej taśmy naklejonej na płytkę jako dodatkowego znacznika.

Przy utrwalaniu równego szwu pomagają drobne triki, które możesz zastosować od razu:

• zaznacz linię szycia kredą lub markerem na próbce tkaniny,
• przyklej na płytce ściegowej taśmę washi w miejscu, gdzie chcesz prowadzić krawędź materiału,
• szyj krótszymi odcinkami, zatrzymując się co kilka centymetrów, aby poprawić ułożenie tkaniny,
• staraj się utrzymać stałą prędkość maszyny, nie szarp pedału,
• testuj różne długości ściegu, najczęściej w zakresie 2–3 mm do zwykłych szwów konstrukcyjnych.

Najlepsze efekty przy ćwiczeniu prostych linii daje szycie na skrawkach o takiej samej gramaturze jak docelowy projekt, bo wtedy ustawienia napięcia nici i długości ściegu będą przenosić się bez niespodzianek na właściwy materiał.

Jak zabezpieczać ściegi – szycie wstecz i rygiel?

Zabezpieczenie ściegu jest po to, by szew się nie rozchodził w trakcie użytkowania poszewki, torby czy fartucha. Służą do tego przede wszystkim ścieg wsteczny oraz rygiel, czyli kilka ściegów w jednym miejscu. Funkcja szycia wstecz dostępna jest praktycznie w każdej maszynie mechanicznej i komputerowej, a automatyczne ryglowanie często oferują maszyny komputerowe wyższej klasy. Alternatywą może być również zastosowanie ściegów overlockowych, które na brzegach tkanin pełnią jednocześnie funkcję zabezpieczającą.

Podczas zabezpieczania szwu warto trzymać się prostego schematu kroków:

• szyj wstecz przez odcinek około 3–5 mm na początku i końcu szwu,
• wykonuj rygiel ręcznie, czyli kilka wkłuć igły w miejscu, jeśli maszyna nie ma funkcji automatycznego ryglowania,
• korzystaj z ryglowania punktowego tam, gdzie szew szczególnie pracuje, na przykład przy uchwytach, zaczepach czy końcach zamka.

Przy tkaninach podatnych na strzępienie, na przykład lnie, grubych bawełnach lub materiałach obiciowych, dobrze jest dodatkowo zwiększyć zapas szwu albo zastosować lamówkę na brzegach, aby połączyć zabezpieczenie ściegu z estetycznym wykończeniem wewnątrz projektu.

Twój pierwszy projekt – poszewka 40×40 cm i eko-worek

Na dobry początek warto uszyć dwa bardzo praktyczne projekty: standardową poszewkę 40×40 cm oraz prosty eko-worek z troczkiem. To zadania o niskim stopniu trudności i czasie realizacji od około 30 do 60 minut, które świetnie utrwalają obsługę maszyny, szycie prostych szwów i wykańczanie krawędzi.

Poniżej znajdziesz zestawienie podstawowych danych dla obu projektów, czyli wymiary cięcia, materiały, igły i orientacyjny czas pracy:

Instrukcję wykonania najlepiej przećwiczyć krok po kroku, dzięki czemu nabierzesz nawyków potrzebnych przy kolejnych projektach:

1. Wyprasuj tkaninę i odmierz kwadrat 42×42 cm lub 43×43 cm w zależności od zapasu szwu.
2. Wytnij element, uważając, aby krawędzie były jak najbardziej proste.
3. Złóż poszewkę prawą stroną do prawej, dopasowując rogi, i przypnij boki szpilkami lub klipsami.
4. Zszyj trzy boki prostym ściegiem w wybranym zapasie, na początku i końcu stosując ścieg wsteczny do zabezpieczenia.
5. Obrzucaj krawędzie wewnątrz ściegiem zygzakowym lub overlock-similar, aby się nie strzępiły.
6. Przytnij delikatnie rogi bez naruszania szwu, żeby lepiej się układały.
7. Wywróć poszewkę na prawą stronę, wypchnij rogi czymś tępym i dokładnie przeprasuj.
8. Dla efektu dekoracyjnego możesz przeszyć poszewkę w odległości kilku milimetrów od krawędzi, tworząc ładną ramkę.

Dla eko-worka z troczkiem procedura jest równie prosta, ale uczy dodatkowo szycia tunelu pod sznurek:

1. Wytnij prostokąt 40×60 cm, wyprasuj i zaznacz dłuższą krawędź jako górę worka.
2. Złoż materiał na pół prawą stroną do prawej tak, aby powstał kształt 40×30 cm, przypnij boki szpilkami.
3. Od górnej krawędzi odmierz około 4 cm w dół, zaznacz linię, poniżej której będziesz zszywać bok.
4. Zszyj bok i dół prostym ściegiem, zostawiając odcinek 4 cm przy górnej krawędzi niezszyty na potrzeby tunelu.
5. Obszyj górną krawędź, podwijając ją dwukrotnie po około 2 cm do środka i tworząc tunel, przez który przejdzie sznurek.
6. Przeszyj tunel prostym ściegiem, pilnując, aby nie zszyć jego otworów bocznych.
7. Przeciągnij sznurek lub tasiemkę przez tunel za pomocą agrafki, zwiąż końce.
8. Wywróć worek na prawą stronę, lekko przeprasuj i sprawdź, czy tunel równo się marszczy.

Przy pierwszych projektach pojawiają się zwykle podobne problemy i możesz sobie z nimi szybko poradzić. Jeśli krawędź zaczyna się marszczyć, spróbuj wydłużyć ścieg albo lekko zmniejszyć napięcie nici. Gdy szwy wychodzą nierówne, korzystaj z linii na płytce ściegowej lub stopki z prowadnikiem. Jeśli nici luzują się i rozplatają, zwiększ odrobinę napięcie nici górnej albo sprawdź prawidłowe nawleczenie. W przypadku łamiących się igieł wybierz grubszy numer dopasowany do tkaniny i szyj wolniej, bez szarpania materiału.

Zawsze zszyj najpierw szybki próbny szew na skrawku z tej samej tkaniny i z takim samym zapasem szwu – dzięki temu od razu skorygujesz napięcie i długość ściegu, zanim sięgniesz po właściwe elementy projektu.

Jak i kiedy zacząć szyć ubrania?

Dobry moment na przejście do ubrań przychodzi wtedy, gdy czujesz się pewnie w szyciu prostych linii i zakrętów, bez problemu wszywasz zamki w poduszki czy kosmetyczki oraz potrafisz obszyć krawędzie ściegami zabezpieczającymi. Ważne jest też, abyś swobodnie dobierał igły i nici do różnych tkanin, rozumiał działanie ściegów prostych, zygzakowych i elastycznych oraz potrafił skorzystać z wykroju papierowego i przenieść go na materiał z prawidłowym zapasem szwu.

Na pierwsze proste projekty odzieżowe, które dobrze łączą się z tematyką wnętrz i ogrodu, możesz wybrać:

• prosty fartuch ogrodowy z kieszeniami na narzędzia,
• spódnicę na gumce z bawełny lub lnu,
• luźny top z tkaniny bawełnianej,
• prostą sukienkę „domową” z lnu lub bawełny,
• lekką koszulkę z grubszej dzianiny dżersejowej, gdy opanujesz już szycie dzianin.

Naukę szycia ubrań dobrze jest prowadzić etapami: najpierw wybierz nieskomplikowany wykrój, na przykład na prostą spódnicę lub top bez rękawów, potem uszyj „próbę generalną” z taniej tkaniny, zwanej często muslinem. Dzięki temu sprawdzisz dopasowanie i technikę szycia, zanim sięgniesz po lepszy materiał. W kolejnych krokach stopniowo przechodź do droższych tkanin, cały czas mierząc i dopasowując elementy do sylwetki jeszcze przed pierwszym cięciem właściwego materiału, bo to właśnie dokładne pomiary i rozsądne dopasowanie decydują o tym, czy ubranie będzie wygodne i chętnie noszone.

Co warto zapamietać?:

• Szycie na maszynie pozwala samodzielnie tworzyć i odnawiać tekstylia do domu i ogrodu (poszewki, zasłony, lekką tapicerkę, pokrowce, eko-worki), obniża koszty, daje personalizację dekoracji i ma wymierny aspekt ekologiczny (przeróbki, ograniczenie odpadów).
• Dla początkujących wystarczy solidna maszyna mechaniczna z podstawowymi ściegami (prost y, zygzak), regulacją długości ściegu i napięcia nici, trybem „jeans/heavy”, wolnym ramieniem i możliwością stosowania różnych stopek; kluczowe jest dobranie igieł (70–100) do grubości tkaniny i regularna konserwacja (czyszczenie, smarowanie, wymiana igły co 6–8 h szycia).
• Start ułatwia „zestaw podstawowy”: miarka 150 cm, dobre nożyce do tkanin + małe nożyczki do nici, igły 70/80/90, nici poliestrowe, szpilki/klipsy, kreda/marker, prujka, żelazko z deską oraz testowe skrawki; najlepsze tkaniny na początek to stabilna bawełna 120–160 g/m², len 150–200 g/m², flanela i prosty dżersej, unika się śliskich, bardzo elastycznych i skór.
• Naukę techniki buduje się etapowo: nawlekanie i ustawianie naprężenia, ćwiczenie prostych linii i rogów z użyciem prowadników i oznaczeń na płytce, szycie łuków, wszywanie prostego zamka, obszywanie brzegów ściegami „overlock-similar” oraz konsekwentne zabezpieczanie szwów ściegiem wstecznym/ryglem, szczególnie w miejscach narażonych na obciążenia.
• Idealne pierwsze projekty to poszewka 40×40 cm (cięcie 42×42 lub 43×43 cm, bawełna ok. 140 g/m², igła 80/12, 30–45 min pracy) oraz eko-worek 40×60 cm z tunelem na sznurek (grubsze płótno/len, igła 90/14, 45–60 min); po opanowaniu tych zadań i podstawowych technik można bezpiecznie przejść do prostych ubrań (fartuch, spódnica na gumce, top, sukienka domowa) zaczynając od „próby generalnej” z tańszej tkaniny.