Nie wiesz, jak uratować ulubione spodnie, koszulkę albo dres, kiedy pojawi się w nich dziura. Z tego artykułu dowiesz się, jak samodzielnie naprawić ubranie w domu, bez kosztownej wizyty u krawca. Pokażę Ci proste techniki, dzięki którym przedłużysz życie garderoby i odciążysz portfel.
Jak zaszyć dziurę w ubraniu? podstawowe zasady i kiedy naprawiać
Zaszywanie dziur w spodniach, koszulkach czy bluzach to realna ulga dla portfela i planety. Zamiast wyrzucać ubranie, możesz w kilka minut przywrócić mu sprawność, ograniczając odpady tekstylne i potrzebę kupowania nowych rzeczy. Taka naprawa często pozwala zachować ulubiony fason albo unikalny nadruk, którego nie znajdziesz już w sklepie.
Zanim złapiesz za igłę i nitkę, oceń, czy naprawa ma sens. Weź pod uwagę trzy podstawowe kryteria: wielkość dziury (mała, średnia, duża), lokalizację uszkodzenia (kolano, krok, szew boczny, okolice kieszeni, środek koszulki) oraz stan tkaniny i wartość ubrania (czy materiał wokół jest mocny, czy już przerzedzony, czy rzecz jest dla Ciebie cenna sentymentalnie lub finansowo). Im bardziej zniszczone włókna wokół rozdarcia, tym ważniejsze będzie dodatkowe wzmocnienie, a nie samo zaszycie.
Przy ustalaniu, co naprawiać w pierwszej kolejności, kieruj się prostą hierarchią. Najpierw zajmij się odzieżą roboczą i sportową, gdzie dziura może obniżać bezpieczeństwo lub komfort, na przykład w spodniach ochronnych czy dresach do ćwiczeń. Następnie przejdź do ubrań, w których chodzisz na co dzień i w których uszkodzenie jest bardzo widoczne, jak jeansy z dziurą na kolanie albo koszulka z oczkiem na środku. Dopiero na końcu rozważ naprawę rzeczy tanich lub łatwo dostępnych, porównując koszt i czas przeróbki z zakupem nowej sztuki.
Żeby wygodnie naprawiać ubrania, warto zorganizować sobie mały kącik krawiecki w domu, nawet jeśli szycie ręczne wykonujesz tylko okazjonalnie. Najlepiej, gdy będzie to stałe miejsce, w którym przechowujesz podstawowe akcesoria i możesz spokojnie rozłożyć materiał, bez nerwowego szukania igły po całym mieszkaniu:
- fragment stołu lub blatu z dobrym oświetleniem,
- mały „krawczyk” w szafce, czyli pudełko z akcesoriami do szycia,
- apteczka krawiecka w skrzynce narzędziowej albo komodzie w przedpokoju.
Aby porady były wiarygodne i bezpieczne dla tkanin, opieram je na praktyce krawieckiej stosowanej przy cerowaniu ręcznym, naszyciu łat i wzmocnieniu struktury spodni fizeliną. W bardziej wymagających przypadkach, zwłaszcza przy drogich materiałach, warto dodatkowo sprawdzić zalecenia producenta tkaniny lub ubrania, a instrukcje te dołączyć sobie w formie krótkich notatek, do których łatwo wrócisz przy kolejnych naprawach.
Jakie materiały i narzędzia będą potrzebne – 5 podstawowych akcesoriów
Do większości domowych napraw wystarczy niewielki zestaw, który bez problemu zmieści się w pudełku lub kosmetyczce. W takim podstawowym zestawie powinny znaleźć się:
- Igła i nitka – dobierz igłę do grubości tkaniny, a nitkę pod względem materiału i koloru do ubrania.
- Nożyczki krawieckie – ostre nożyczki do tkanin pozwolą precyzyjnie przyciąć strzępiące się brzegi oraz materiał na łatę.
- Łata z tkaniny lub gotowa łata naprawcza – potrzebna przy większych dziurach i przetarciach, gdy samo zszycie nie wystarczy.
- Fizelina lub inny stabilizator – służy do wzmocnienia struktury spodni i koszulek, zwłaszcza w miejscach narażonych na rozdarcia.
- Szpilki lub pinezki krawieckie – pomagają unieruchomić materiał i łatę przed zszyciem, dzięki czemu szwy wychodzą równe.
Jakość narzędzi naprawdę ma znaczenie, nawet jeśli szyjesz rzadko. Dobrze dobrane rozmiary igieł i nici do rodzaju tkaniny zmniejszają ryzyko powstawania zaciągnięć, marszczenia materiału i pękania szwu po pierwszym praniu.
Jeżeli chcesz ułatwić sobie pracę, możesz rozszerzyć swój zestaw o kilka prostych dodatków, które poprawią dokładność naprawy:
- miarkę krawiecką lub małą linijkę do odmierzania szerokości szwów,
- marker do tkanin albo mydlany ołówek do zaznaczania linii szycia i krawędzi łaty.
Jakie nici i igły wybrać?
Rodzaj nici dopasuj do tkaniny i przeznaczenia ubrania. Do bawełnianych koszulek i lekkich spodni z bawełny możesz użyć nici bawełnianej lub poliestrowej, przy czym poliester jest bardziej odporny na zrywanie. Jeans oraz grube spodnie robocze najlepiej szyć mocną nicią poliestrową albo mieszaną, czasem oznaczaną jako nić do jeansu. Do dzianin i elastycznych dresów dobrze sprawdzi się nić poliestrowa z dodatkiem rozciągliwości lub specjalna nić elastyczna, która pracuje razem z materiałem i nie ogranicza jego rozciągania.
Podobnie dobierasz grubość nici i rozmiar igły. Do cienkich tkanin, jak koszulka z lekkiej bawełny, użyj cienkich nici i igły o rozmiarze 70–80 z delikatnym, ostrym czubkiem. Do jeansu i grubych spodni, jak klasyczne spodnie z denimu czy modele typu Jeansy Granatowe Aidan, lepsze będą grubsze nici i igły 90–100, które bez problemu przebiją gęsty splot. Przy dzianinach i dresach warto sięgnąć po igły z kulkowym czubkiem typu „jersey”, które rozchylają oczka zamiast je przecinać, zmniejszając ryzyko powiększania dziury.
Przy szyciu elastycznych materiałów i grubych jeansów możesz trzymać się prostego podziału, który ułatwia wybór odpowiedniej nici:
- do ubrań elastycznych wybierz nici elastyczne lub dobrej jakości nici poliestrowe,
- do jeansu i grubych spodni stosuj mocne nici poliestrowe o zwiększonej grubości.
Łaty, fizelina i stabilizatory – rodzaje i zastosowanie
Przy większych dziurach albo rozsypujących się włóknach sama igła i nitka to za mało. Łaty naszywane, łaty termiczne i fizelina pełnią różne funkcje i stosuje się je w innych sytuacjach. Klasyczna łata naszywana to kawałek tkaniny, który przyszywasz do ubrania ręcznie lub na maszynie, często techniką naszycia łat od lewej lub prawej strony. Łata termiczna to gotowa aplikacja termiczna, którą przyprasowujesz żelazkiem, co ułatwia szybkie zakrycie dziury bez szycia. Fizelina i inne stabilizatory to cieniutkie materiały, które przykleja się od lewej strony, aby usztywnić i wzmocnić osłabione miejsce przed cerowaniem lub naszyciem łaty.
Takie rozwiązania przydają się w wielu sytuacjach codziennych, zwłaszcza gdy wzmocnienie struktury spodni ma być dyskretne:
- wzmacnianie kolan w jeansach i spodniach dziecięcych,
- naprawa przetarć na udach i w kroku w spodniach z denimu,
- stabilizacja elastycznych dzianin w koszulkach i spodniach dresowych.
Przy doborze stabilizatora zwróć uwagę na dopasowanie grubości do tkaniny. Do cienkich koszulek i lekkich bluzek używaj cienkiej, miękkiej fizeliny, która nie usztywni przesadnie materiału i nie będzie odznaczać się na prawej stronie. Do jeansu i grubych spodni, jak Jeansy Ciemnogranatowe Eloy czy spodnie robocze, lepsza będzie mocniejsza, zgrzewalna fizelina, którą przykleisz żelazkiem w trybie bez pary, zgodnie z zaleceniami producenta tkaniny i fizeliny.
Przy naprawach jeansów najlepsze rezultaty daje zastosowanie cienkiej, ale mocnej fizeliny w połączeniu z nicią poliestrową o zwiększonej wytrzymałości – zapewnia to trwałość bez nadmiernego usztywnienia miejsca naprawy.
Jak wybrać technikę naprawy – kryteria wyboru według wielkości i tkaniny
Dobór techniki naprawy zależy głównie od wielkości uszkodzenia oraz rodzaju materiału. Mała dziura do około 1 cm lub drobne oczko w koszulce najczęściej wystarczy zaszyć ściegiem krytym albo prostym cerowaniem ręcznym. Średnie rozdarcie od 1 do 5 cm wymaga już mocniejszego szwu, czasem z podłożeniem cienkiej łaty lub fizeliny od środka. Duże ubytki powyżej 5 cm zwykle najlepiej naprawić poprzez naszycie łaty, ewentualnie w połączeniu z cerowaniem włókien.
Rodzaj tkaniny również mocno wpływa na wybór metody. Cienkie, śliskie materiały lub delikatne koszulki z bawełny lepiej szyć gęstym, ale lekkim ściegiem, aby uniknąć marszczenia. Gruby jeans i spodnie robocze dobrze reagują na ścieg stębnowy wykonany ręcznie lub na maszynie, a przy dużych dziurach na naszycie łat. Przy dzianinach elastycznych, jak spodnie dresowe czy legginsy, lepiej sprawdzają się ściegi elastyczne i naszywanie łaty z dzianiny, które nie ograniczają rozciągliwości materiału.
Istnieje kilka czynników, które dodatkowo wpływają na wybór techniki, gdy już oszacujesz wielkość i rodzaj tkaniny:
- położenie dziury względem szwów (na szwie, przy szwie, na środku elementu),
- stopień narażenia miejsca na ścieranie i rozciąganie,
- obecność wzoru, przeszyć dekoracyjnych lub przetarć fabrycznych.
Gdy materiał wokół uszkodzenia jest już przerzedzony, włókna pękają na większej powierzchni lub widzisz wiele małych oczek, samo cerowanie może nie wystarczyć. W takich przypadkach najpierw wzmocnij obszar od lewej strony stabilizatorem lub fizeliną, a dopiero potem przystąp do szycia ręcznego albo maszynowego, dopasowanego do rodzaju tkaniny.
Jak szyć ręcznie, a kiedy użyć maszyny?
Szycie ręczne sprawdza się najlepiej tam, gdzie liczy się precyzja i delikatność. To dobry wybór przy naprawie koszulki z cienkiej bawełny, przy małych dziurkach w okolicy dekoltu, w szwach mankietów albo w miejscach trudno dostępnych dla stopki maszyny, jak krok spodni czy okolice zamka. Cerowanie ręczne, jako część prostego szycia ręcznego, pozwala też na pełną kontrolę nad każdym ruchem igły i łatwe korygowanie błędów, co docenisz, gdy dopiero uczysz się naprawiać ubrania.
Szycie na maszynie przyda się, gdy naprawiasz większe powierzchnie lub zależy Ci na bardzo wytrzymałym szwie, na przykład w grubych jeansach czy spodniach roboczych. Maszyna jest szybsza i bardziej precyzyjna przy długich prostych szwach, jak naszycie łat na kolanach czy wzmocnienia w kroku. Dobrze dobrany ścieg stębnowy lub zygzak na maszynie pozwala szybko odtworzyć fabryczne przeszycia i odciążyć ręce przy częstych naprawach.
Różnice między tymi dwoma sposobami warto sobie uprościć w głowie, aby szybciej podjąć decyzję przy kolejnej dziurze:
- szycie ręczne – precyzja, kontrola, dostęp do trudnych miejsc,
- szycie na maszynie – szybkość, równy ścieg, duża wytrzymałość.
Jak zdecydować między łatą a cerowaniem?
Wybór pomiędzy łatą a cerowaniem zależy głównie od wielkości ubytku, miejsca i efektu, jaki chcesz uzyskać. Cerowanie ręczne sprawdzi się przy małych dziurkach i przetarciach, które wymagają przede wszystkim domknięcia włókien, na przykład w koszulce czy dresach w okolicy szwu. Naszycie łat lepiej sprawdza się przy większych rozdarciach, przy których materiał stracił część włókien i wymaga mechanicznego wzmocnienia, zwłaszcza na kolanach, łokciach i w kroku, gdzie tkanina intensywnie pracuje.
Można to ująć w prostą zasadę, która ułatwia podjęcie decyzji przy pierwszym oglądzie uszkodzenia:
- cerowanie wybieraj przy małych dziurach i przetarciach, gdy materiał wokół jest jeszcze mocny,
- łatę stosuj przy większych ubytkach oraz wtedy, gdy chcesz dodatkowo wzmocnić miejsce mocno narażone na zużycie.
Bardzo często najlepsze efekty daje połączenie metod. Możesz najpierw dokładnie zacerować dziurę, a następnie od środka podkleić obszar fizeliną albo naszyć cienką łatę, aby odciążyć cerowanie. Takie rozwiązanie sprawdza się świetnie w jeansach, spodniach dresowych czy bluzach, które są intensywnie użytkowane i prane, bo zabezpiecza naprawę przed kolejnym rozdarciem w tym samym miejscu.
Jak zaszyć dziurę w spodniach i jeansach – praktyczne instrukcje
Spodnie, a szczególnie jeans, są narażone na bardzo duże obciążenia podczas chodzenia, siadania czy klękania. Jeans to gruba, gęsto tkana tkanina o skośnym splocie, która dobrze znosi użytkowanie, ale przy długotrwałym tarciu w końcu się przeciera. Dziury najczęściej pojawiają się na kolanach, na wewnętrznych częściach ud i w kroku. W zwykłych spodniach z cieńszej tkaniny sytuacja wygląda podobnie, ale dochodzą do tego okolice kieszeni i szwów nośnych, które często przenoszą ciężar całych spodni.
Jeżeli chcesz, by naprawa jeansów była trwała, zacznij od prostych czynności przygotowawczych, które ułatwią późniejsze szycie i poprawią efekt końcowy:
- delikatnie oczyść i wyrównaj krawędzie dziury z odstających nitek i strzępów,
- przytnij przetarte włókna do zdrowego materiału, aby nie ciągnęły się pod szwem,
- przypnij łatę lub stabilizator od lewej strony, jeśli dziura jest większa lub materiał mocno się przerzedził.
Kolor i rodzaj nici przy naprawie jeansu ma ogromne znaczenie dla efektu wizualnego. Jeśli zależy Ci na dyskretnej naprawie, dobierz nici jak najbardziej zbliżone kolorem i grubością do fabrycznego przeszycia spodni. Gdy lubisz widoczne naprawy, tzw. visible mending, możesz świadomie sięgnąć po kontrastowe nici i ozdobny ścieg stębnowy lub dekoracyjny. Szew może wtedy stać się dodatkowym elementem stylu, a nie próbą ukrycia uszkodzenia.
Krok po kroku – cerowanie małej dziury
Najpierw wywróć spodnie lub inne ubranie na lewą stronę i dokładnie obejrzyj okolice dziury, usuwając luźne nitki oraz lekko przycinając strzępiące się brzegi do równej krawędzi. Potem wyrównaj materiał wokół uszkodzenia na płasko, możesz podłożyć pod spód kawałek tektury lub deseczkę, aby tkanina się nie marszczyła podczas szycia.
Następnie nawlecz igłę na dobraną wcześniej nić i zawiąż niewielki supełek na końcu, a potem zacznij prowadzić prosty ścieg cerujący poziomo lub pionowo, w zależności od kierunku splotu. Kiedy przejdziesz całą szerokość dziury w jednym kierunku, obracaj ubranie i wykonaj cerowanie krzyżowe, przechodząc między wcześniejszymi nitkami jak w prostym „mini patchworku”.
Końcówki nici zabezpiecz, wykonując małą pętelkę i przeprowadzając igłę pod kilkoma wcześniejszymi ściegami, a dopiero potem odetnij nadmiar. Na koniec delikatnie wygładź miejsce naprawy dłonią lub przez cienką ściereczkę przy pomocy letniego żelazka, a przy mocno przerzedzonym materiale możesz od lewej strony podkleić dodatkowo cienką fizelinę, aby wzmocnić cerowanie.
Po zakończonej naprawie złap materiał oburącz i lekko rozciągnij w różnych kierunkach, aby sprawdzić ruchomość i elastyczność szwu. Jeśli widzisz, że cerowanie zbyt mocno usztywnia miejsce, doszyj od środka małe wzmocnienie z dzianiny lub cienkiej tkaniny, które rozłoży naprężenia i zapobiegnie powstawaniu nowych pęknięć tuż obok zszytej dziury.
Jak naszyć łatę na kolano, aby była trwała i estetyczna?
Przy naszywaniu łaty na kolano ważne jest zarówno wzmocnienie, jak i wygląd. Najpierw wybierz odpowiednią łatę – może to być kawałek jeansu podobnego do Twoich spodni, a przy spodniach dresowych łata z dzianiny zbliżonej gramaturą do oryginału. Wytnij łatę większą o 1–2 cm z każdej strony niż sama dziura i zaokrąglij jej brzegi, aby zmniejszyć ryzyko strzępienia się krawędzi. Od lewej strony możesz podłożyć cienką fizelinę, dzięki czemu cały obszar kolana zostanie lepiej ustabilizowany, po czym naszyj łatę podwójnym szwem prostym lub gęstym zygzakiem, który zapewni odporność na rozciąganie podczas chodzenia czy klękania.
Gdy łata jest już przyszyta, warto zrobić krótką kontrolę jakości, zanim uznasz naprawę za zakończoną:
- sprawdź odporność na rozciąganie, lekko wyginając i zginając kolano,
- obejrzyj równość szwów po prawej i lewej stronie,
- oceń, czy kolor i faktura łaty pasują do spodni albo świadomie z nimi kontrastują.
Od strony estetycznej masz dwie drogi. Możesz dążyć do widocznego „visible mending”, gdzie łata jest świadomą ozdobą, na przykład w innym kolorze z dekoracyjnym ściegiem. Druga opcja to dyskretne naprawienie, w którym dobierasz materiał i nici jak najbliżej oryginału i stosujesz ścieg kryty lub wąski stębnówkowy tuż przy brzegu łaty. W obu przypadkach efekt może wyglądać profesjonalnie, jeśli poświęcisz chwilę na staranne wyznaczenie kształtu i położenia łaty.
Przy naprawach w okolicy kieszeni i szwów nośnych (pas, mocowania) zawsze wzmacniaj od środka fizeliną; brak wzmocnienia prowadzi do ponownego rozdarcia w miejscach największego obciążenia.
Jak zaszyć dziurę w koszulce i dresach – techniki dla dzianin i tkanin elastycznych
Dzianiny, z których szyje się koszulki i spodnie dresowe, mają zupełnie inne właściwości niż sztywne tkaniny, takie jak jeans. Są elastyczne, potrafią się mechacić i mają strukturę oczek, które łatwo mogą się „spruć” dalej. Przy nieumiejętnej naprawie koszulka może zacząć się marszczyć, a spodnie dresowe stracą wygodę, bo szew będzie blokował naturalne rozciąganie materiału.
Przy naprawie dzianin świetnie sprawdzają się nici poliestrowe lub specjalne nici elastyczne, które dobrze współpracują z rozciągliwym materiałem. Najbezpieczniej jest stosować ściegi rozciągliwe, na przykład zygzak lub specjalny ścieg elastyczny na maszynie, albo drobne, gęste ściegi ręczne, które dają się lekko rozciągnąć. Łaty najlepiej wycinać z podobnej dzianiny, na przykład z nieużywanej koszulki, tak aby rozciągliwość łaty i ubrania była zbliżona. W bardziej wymagających miejscach możesz od lewej strony przykleić elastyczną siatkę stabilizującą lub cienką dzianinową fizelinę, która zapobiegnie dalszemu rozchodzeniu się oczek.
Przy spodniach dresowych, takich jak Spodnie Dresowe Lily Beżowe z przewagą bawełny i poliestru, dobrze jest łączyć tradycyjne cerowanie ręczne z prostym wzmocnieniem, zwłaszcza w okolicy kolan i kroku. Elastyczne włókna, często z dodatkiem elastanu, lubią pracować przy każdym kroku, dlatego zszywaj dzianinę w kierunku oczek i nie zaciskaj nadmiernie nici. Jeżeli szyjesz na maszynie, ustaw dłuższy ścieg zygzakowy, który pozwala na swobodne uginanie się materiału podczas noszenia.
Do dzianin pasuje kilka typowych napraw, które szybko opanujesz, gdy wykonasz je raz czy dwa:
- domknięcie małych przetarć i oczek w koszulkach,
- naprawa rozdarć przy szwach ramion i boków bluz oraz t-shirtów,
- odświeżenie i zaszycie pęknięć w ściągaczach przy rękawach, dole bluzy i nogawkach dresów.
Po skończonej naprawie koszulki lub spodni dresowych zawsze sprawdź elastyczność w miejscu szycia. Złap materiał w dłonie i delikatnie rozciągnij go w dwóch kierunkach, podobnie jak będzie pracować podczas zakładania i noszenia. Jeśli czujesz opór lub widzisz, że nitka „trzyma” tkaninę zbyt sztywno, rozpruj fragment szwu i wykonaj go ponownie luźniejszym, bardziej elastycznym ściegiem, zanim ubranie trafi do pralki i normalnego użytkowania.
Jak przedłużyć trwałość naprawionych ubrań – pielęgnacja, pranie i zapobieganie
Ubrania po naprawie wymagają trochę łagodniejszego traktowania, szczególnie przy pierwszych kilku praniach. Najlepiej prać je w niższej temperaturze, w delikatnych programach pralki i zawsze posegregowane według kolorów oraz rodzaju tkaniny. Miejsca naprawy warto przed praniem odwrócić na lewą stronę, a przy delikatnych tkaninach włożyć do specjalnego worka do prania, który ograniczy tarcie o bęben i inne ubrania. Unikaj suszenia w wysokiej temperaturze, szczególnie w suszarce bębnowej, ponieważ może to osłabić nici i klejenia fizeliny.
Żeby nie wracać co chwila do tych samych napraw, warto wprowadzić kilka prostych nawyków, które minimalizują ryzyko nowych rozdarć:
- wzmacnianie narażonych miejsc, jak kolana i łokcie, zanim pojawi się dziura,
- regularne oglądanie ubrań pod kątem przetarć i osłabionych szwów,
- unikanie mocnych, agresywnych detergentów i wybielaczy, które niszczą włókna.
Przechowywanie ubrań także wpływa na ich żywotność. Spodnie z ciężkich tkanin, jak jeans czy spodnie robocze, lepiej przechowywać złożone, a niekoniecznie na wieszaku, co zmniejsza rozciąganie w pasie i przy szlufkach. Odzież intensywnie używaną, jak ubrania robocze, sportowe czy ulubione jeansy, dobrze jest kontrolować co kilka tygodni, szczególnie w miejscach, gdzie wcześniej wykonujesz cerowanie lub naszycie łat, aby wychwycić drobne przetarcia, zanim znów zamienią się w dużą dziurę.
Jeżeli interesuje Cię dalsza nauka prostych napraw i świadomego korzystania z garderoby, sięgnij po powiązane treści, takie jak „Jakim t-shirtom warto dać drugie życie?” albo „Jak zaszyć dziurę w spodniach? Wybór techniki”. Warto połączyć te artykuły wewnętrznymi odnośnikami na stronie, aby łatwo przechodzić pomiędzy instrukcjami dotyczącymi różnych typów ubrań i stopni zaawansowania prac krawieckich.
Co warto zapamietać?:
- Przed naprawą oceń sens cerowania: wielkość dziury (mała/średnia/duża), lokalizację (kolano, krok, szew, środek koszulki) oraz stan tkaniny; najmocniej zniszczone miejsca zawsze dodatkowo wzmacniaj (fizelina, łata).
- Podstawowy zestaw do domowych napraw: igły dobrane do grubości materiału (70–80 do cienkich tkanin, 90–100 do jeansu, „jersey” do dzianin), nici dopasowane do tkaniny (poliestrowe/mocne do jeansu, elastyczne do dresów), ostre nożyczki, łaty (naszywane/termiczne) i fizelina lub inny stabilizator.
- Dobór techniki: małe dziury do ok. 1 cm – cerowanie/ścieg kryty; średnie (1–5 cm) – mocniejszy szew + ewentualnie cienka łata/fizelina; duże ubytki >5 cm – łata (często z podklejeniem stabilizatorem); cerowanie przy mocnym materiale wokół, łata przy osłabionej tkaninie i miejscach narażonych na tarcie.
- Jeans i spodnie: przy małych dziurach – cerowanie krzyżowe + ewentualne podklejenie cienką, mocną fizeliną; przy kolanach i kroku – łata większa o 1–2 cm z zaokrąglonymi brzegami, najlepiej na fizelinie, przyszyta podwójnym prostym ściegiem lub gęstym zygzakiem; dobieraj nici kolorystycznie (naprawa dyskretna) lub kontrastowo (visible mending).
- Dzianiny (koszulki, dresy): używaj nici poliestrowych/elastycznych i ściegów rozciągliwych (zygzak, ścieg elastyczny, gęste ściegi ręczne), nie zaciskaj zbyt mocno nici; po naprawie zawsze testuj elastyczność miejsca szycia, pierz w niższych temperaturach, na delikatnych programach, odwracając ubranie na lewą stronę i unikając suszarki bębnowej.
