Jak podwinąć spodnie? Praktyczny przewodnik krok po kroku

Nie wiesz, jak podwinąć spodnie tak, żeby wyglądały stylowo, a nie przypadkowo. Szukasz prostego sposobu na skrócenie nogawek bez wizyty u krawca i chcesz ogarnąć wreszcie temat pinroll i cuffing. Z tego przewodnika dowiesz się krok po kroku, jak podwijać różne spodnie, dobrać technikę do butów i uniknąć najczęstszych wpadek.

Co to jest pinroll i jakie są inne metody podwijania spodni?

Pinroll to technika podwijania nogawek, która polega na zwężeniu nogawki przy kostce przez zrobienie zakładki i ciasne zrolowanie materiału. Daje efekt lekko odsłoniętej kostki, mocno wyeksponowanych butów i bardzo miejskiego, casualowego charakteru, kojarzonego ze streetwear i letnimi stylizacjami. Ten sposób podwijania przywędrował do nas z zachodnich ulic, prawdopodobnie z Wielkiej Brytanii i awangardowego Londynu, gdzie podwinięte nogawki były znakiem ulicznego stylu.

Musisz rozróżnić pinroll od innych sposobów podwijania, bo każdy daje inny efekt wizualny i inaczej wpływa na nogawkę. Pinroll to zawsze połączenie zrobienia zakładki, która zwęża nogawkę, oraz ciasnego rolowania, dzięki czemu materiał przylega do kostki. Z kolei cuffing, single roll, double roll czy wide cuff polegają na samym zewnętrznym złożeniu nogawki bez jej zwężania, a różnice wynikają głównie z szerokości mankietu i liczby zagięć.

W codziennym stylu możesz korzystać z kilku podstawowych metod podwijania nogawek, które wizualnie zachowują się zupełnie inaczej:

Single roll – jedno, wąskie zagięcie nogawki, dające lekki, subtelny efekt.
Double roll – dwa równe zagięcia, wyraźniejsza krawędź i bardziej sportowy charakter.
Cuffing – klasyczny mankiet bez zwężania, materiał opiera się luźno nad butem.
Wide cuff – szeroki, cięższy wizualnie mankiet, dobrze wygląda przy grubych tkaninach.
Crop/hem – stałe skrócenie lub fabrycznie krótsza nogawka odsłaniająca kostkę.
Tuck – wciśnięcie do środka nadmiaru materiału bez wyraźnej, zewnętrznej krawędzi.

Pro-tip: Pinroll najlepiej wygląda przy lekko zwężonych spodniach i minimalnym nadmiarze materiału – jeśli nogawka jest szeroka, lepiej wybrać mankiet niż pinroll, by uniknąć nieestetycznego efektu „grubej kostki”.

Dlaczego warto podwijać spodnie – korzyści i ryzyka

Podwijanie nogawek to nie tylko moda, ale też bardzo praktyczny trik, który ułatwia życie na co dzień. Skracasz spodnie bez ingerencji krawca, poprawiasz wentylację przy kostce i ograniczasz brudzenie dolnej krawędzi materiału. Jednocześnie wydłużasz optycznie nogę, lepiej eksponujesz buty i nadajesz stylizacji swobodny, casualowy charakter, który szczególnie dobrze działa wiosną i latem.

Jeżeli zastanawiasz się, co dokładnie zyskujesz, podwijając nogawki, zwróć uwagę na te praktyczne plusy:

Lepsze dopasowanie długości spodni do buta.
Stylowy, swobodny charakter miejskiej stylizacji.
Możliwość skrócenia spodni bez krawca.
Ochrona końców nogawek przed brudem i wilgocią.
Większa przewiewność i komfort w upał.
Podkreślenie ciekawych butów lub skarpet.

Musisz jednak uważać, bo nieumiejętne podwijanie potrafi zepsuć proporcje i samą tkaninę. Zbyt gruby zwój może optycznie skrócić nogi, szczególnie u niższych i masywniejszych osób. Ciasne, wielokrotnie powtarzane podwinięcia potrafią osłabić szew dolny, zwłaszcza w cienkich materiałach, a odsłonięta kostka lub skarpety bywają nie na miejscu przy formalnych okazjach, gdzie spodnie garniturowe powinny tworzyć czystą, gładką linię.

Przed podwijaniem warto mieć z tyłu głowy także typowe zagrożenia estetyczne i praktyczne:

Zbyt gruby zwój tworzy nieestetyczną „kulę” przy kostce.
Źle dobrana długość zostawia materiał smętnie wiszący.
Odsłonięcie skarpet niepasujących do reszty stroju.
Trwałe odkształcenia przy bardzo cienkich tkaninach.
Podwinięcie przy formalnych spodniach psuje ich linię.

Jak podwinąć spodnie krok po kroku – instrukcja dla różnych fasonów?

Podwijanie spodni to prosty trik, ale działa dobrze tylko wtedy, gdy dopasujesz technikę do fasonu i materiału. Inaczej zrolujesz grube jeans, inaczej lekkie chinos, a jeszcze inaczej szerokie spodnie lniane czy modele z bardzo długimi nogawkami. W kolejnych częściach znajdziesz konkretne kroki, które możesz zastosować do różnych krojów, tak żeby pinroll, cuffing czy wide cuff wyglądały estetycznie i trzymały się cały dzień.

Jak przygotować spodnie i sprawdzić właściwą długość?

Zanim zaczniesz cokolwiek rolować na nogawce, musisz dobrze przygotować spodnie i cały zestaw. Najpierw je wyprasuj lub chociaż porządnie odśwież, bo zagniecenia na materiale po podwinięciu wyglądają jeszcze gorzej. Załóż dokładnie te buty, w których planujesz wyjść z domu, bo wysokość podbicia i kształt cholewki mocno zmieniają odbiór długości spodni.

Stań przed dużym lustrem i spójrz na linię dolnego brzegu nogawki w stosunku do buta oraz kostki. Sprawdź, jak jest wykończona krawędź – czy masz brzeg podszyty, który lubi trzymać kształt mankietu, czy raczej surowe cięcie, które przy agresywnym rolowaniu może się szybciej strzępić. Jeśli spodnie mają dodatkową podszewkę lub fabryczny mankiet, zwróć uwagę, czy podwinięcie nie będzie tworzyć zbyt grubego, ciężkiego wizualnie zwoju.

Przydają się też konkretne liczby, które ułatwiają ocenę, czy nogawka leży dobrze. Gdy spodnie opierają się na bucie bez załamania na materiale, mówimy o tzw. break 0 cm. Delikatne, jedno załamanie to zwykle około 1–2 cm nadmiaru długości, który możesz zrolować przy casualowych stylizacjach. Do pinroll zostaw mniej więcej 2–4 cm dodatkowego materiału, żeby dało się go złożyć i zwęzić, a przy klasycznym mankiecie single roll celuj w szerokość około 2–3 cm, przy double roll 3–5 cm, a przy wide cuff nawet 5–8 cm.

Dobór metody zawsze powinien wynikać z proporcji nogawki. W jednym zdaniu możesz to zapamiętać tak: wąskie i zwężane spodnie lub rurki – pinroll, średnia szerokość nogawki – single albo double roll, a szerokie nogawki lub bardzo długie spodnie – wide cuff lub wizyta u krawca. Dzięki temu unikniesz efektu przypadkowo poskręcanego materiału przy kostce.

Jak wykonać pinroll krok po kroku?

Jeżeli chcesz, żeby pinroll wyglądał jak z inspiracji streetwearowych, musisz wykonać go precyzyjnie, a nie „na szybko”. Cały proces zajmuje kilkanaście sekund, ale liczy się kolejność ruchów i równy docisk materiału na obu nogawkach. Poniżej masz prostą instrukcję, którą możesz przećwiczyć na ulubionych jeans lub chinos:

Załóż docelowe buty i stań prosto, tak aby nogawka naturalnie opierała się o cholewkę. Sprawdź w lustrze, ile materiału masz poniżej kostki.
Chwyć dolną część nogawki po stronie zewnętrznej lub wewnętrznej i ściśnij nadmiar materiału palcami, tworząc pionową zakładkę wzdłuż łydki. Zakładka powinna zwęzić nogawkę tak, aby lekko przylegała do nogi.
Przytrzymując zakładkę, zawiń dolną krawędź nogawki do góry na około 2–3 cm, tak żeby materiał ciasno objął kostkę. Upewnij się, że krawędź jest równa z przodu i z boku.
Wykonaj drugie zagięcie na tę samą szerokość, rolując materiał ku górze i cały czas ściskając zakładkę. Po tym kroku szew powinien być schowany, a zwój stosunkowo wąski.
Wyrównaj pinroll na całym obwodzie nogi, korygując ewentualne marszczenia przy kostce. Nogawka powinna kończyć się tuż nad cholewką buta i nie wchodzić na nią przy chodzeniu.
Powtórz wszystkie kroki symetrycznie na drugiej nodze, kontrolując w lustrze, czy oba pinrolle mają tę samą wysokość i szerokość. Zrób kilka kroków, żeby sprawdzić, czy nic się nie rozchodzi.
Na końcu dociśnij palcami dolną krawędź zwoju wokół kostki, dzięki czemu pinroll będzie stabilniejszy przez wiele godzin noszenia.

W ciągu dnia pinroll może się lekko przesunąć, szczególnie gdy siadasz, zakładasz nogę na nogę albo zdejmujesz i zakładasz buty. Wystarczy wtedy delikatnie „przekręcić” zwój wokół nogi, wyrównać krawędź i dociisnąć materiał, zamiast rozwijać wszystko od zera. Jeśli jednak widzisz, że tkanina mocno się marszczy, puchnie przy kostce albo tworzy zbyt grubą „kulę”, zrezygnuj z pinroll i przejdź na prostszy single roll albo klasyczne skrócenie u krawca.

Jak wykonać cuffing i szeroki mankiet?

Cuffing, czyli klasyczne tworzenie mankietu, różni się od pinroll tym, że nie zwężasz nogawki, a jedynie zawijasz materiał na zewnątrz, zachowując oryginalną szerokość. Efekt jest bardziej klasyczny, cięższy wizualnie i świetnie współgra z grubszym denimem, sztruksem czy bawełną o wyraźnej strukturze. Taki mankiet dobrze wpisuje się w casual i smart casual, zwłaszcza w połączeniu z loafersami, półbutami lub prostymi sneakers.

Jeśli chcesz uzyskać estetyczny single cuff, double cuff albo szeroki mankiet typu wide cuff, zastosuj tę kolejność kroków:

Załóż spodnie i buty, następnie złap dolną krawędź nogawki obiema rękami. Podwiń ją raz na zewnątrz na szerokość około 2–3 cm, tworząc równy single roll.
Wyrównaj krawędź mankietu z przodu i po bokach, tak aby odległość od podłogi była identyczna na całym obwodzie. Sprawdź, czy materiał nie odstaje od łydki.
Dla double cuff podwiń nogawkę jeszcze jeden raz, rolując ją o kolejne 2–3 cm do góry. Pilnuj, aby drugi zwój był tak samo szeroki jak pierwszy.
Przy very wide cuff chwyć dolną część nogawki i zawiń ją raz, ale na szerokość 5–8 cm, tak żeby powstał masywny, wyrazisty mankiet nad butem.
Na końcu delikatnie rozciągnij materiał w poprzek zwoju, by wypełnił mankiet i nie zsuwał się przy chodzeniu. Powtórz cały proces na drugiej nodze.

Przy cuffingu dobrze jest trzymać się prostych widełek, dzięki którym mankiet będzie proporcjonalny do sylwetki i butów. Single cuff zwykle ma około 2–3 cm i pasuje do lekkich sneakers oraz letnich mokasynów. Double cuff w okolicach 3–5 cm tworzy już bardziej wyraźny akcent przy kostce i sprawdza się przy jeansach. Wide cuff o szerokości 5–8 cm stosuj przy grubych tkaninach, takich jak ciężki denim czy sztruks, szczególnie gdy chcesz osiągnąć lekko retro efekt w klimacie Jamesa Deana.

Jak podwijać szerokie i bardzo długie nogawki?

Szerokie lub bardzo długie nogawki to osobny temat, bo duży nadmiar materiału lubi „kłaść się” na bucie i mocno zaburza proporcje nogi. W efekcie sylwetka wygląda ciężko, a każde dodatkowe podwinięcie potrafi stworzyć nieestetyczną „bułę” tuż nad cholewką. Musisz działać tak, żeby rozłożyć nadmiar tkaniny na kilka węższych zwojów lub częściowo go ukryć, a nie wszystko na siłę kumulować w jednym miejscu.

Przy spodniach typu relaxed fit, bardzo szerokich jeansach albo luźnych chinosach możesz zastosować kilka prostych rozwiązań, które trzymają nogawkę w ryzach, nawet jeśli jest naprawdę długa:

Wykonaj kilka węższych zagięć zamiast dwóch bardzo grubych zwinięć materiału.
Połącz lekkie wewnętrzne zwężenie nogawki z klasycznym mankietem na zewnątrz.
Dla codziennego użytku rozważ stałe skrócenie nogawki u krawca.
Stwórz wewnętrzne, płaskie zagięcie materiału i dopiero na nim zrób mankiet.
Przy ekstremalnie długich nogawkach tymczasowo podwiń je wyżej, tworząc wyraźny, wysoki cuff.

Gdy widzisz, że materiał jest ciężki, sypie się na krawędzi albo po kilku próbach podwijania tworzy ogromny „bag” nad butem, nie męcz spodni na siłę. To moment, kiedy od razu warto iść do krawca, skrócić nogawkę na stałe i ewentualnie zostawić sobie niewielki zapas do późniejszego mankietu. Przy grubych tkaninach klasyczne skrócenie często wygląda lepiej niż walka z potężnym mankietem.

Jak dobierać podwinięcie do butów i stylu

Metoda podwijania musi pasować nie tylko do samej nogawki, ale też do butów i ogólnego poziomu formalności stroju. Przy niskiej cholewce – jak sneakers, mokasyny czy loafers – najlepiej sprawdzają się pinroll, single roll albo wąski cuff, które odsłaniają kostkę lub skarpety. Przy wyższej cholewce, na przykład przy botkach czy masywnych butach trekkingowych, lepiej unikać ciasnego pinroll, bo nogawka zrolowana tuż nad grubą cholewką potrafi wyglądać nienaturalnie, a przy bardziej formalnych butach w stylu Oxfords czy eleganckich derbów sprawdzi się raczej subtelny mankiet niż agresywny pinroll.

Jeśli chcesz szybko zestawić buty z konkretnym typem podwinięcia, wykorzystaj te proste parowania metod z obuwiem:

Sneakers – pinroll, single roll lub wąski cuff nad kostką.
Loafers i mokasyny – single cuff lub double cuff z lekko odsłoniętą kostką.
Oxfords i proste derby – niski single cuff lub brak podwinięcia przy bardziej formalnym zestawie.
Sandały i wsuwane buty letnie – krótkie podwinięcie, często single roll odsłaniający kostkę.
Botki i sztyblety – zazwyczaj brak podwijania lub bardzo krótkie, miękkie zawinięcie nad cholewką.
Buty skate i sneakers streetwear – pinroll lub wyższy double roll dla podkreślenia obuwia.

Przy wyborze sposobu podwijania musisz też pomyśleć o skarpetach i sezonie. W letnich stylizacjach, szczególnie inspirowanych klimatem krajów basenu Morza Śródziemnomorskiego, świetnie działa odsłonięta kostka i stopki ukryte w bucie. Jesienią i zimą lepiej, żeby nogawka choć częściowo zachodziła na skarpety, a przy pinroll możesz wykorzystać kontrastowe, widoczne skarpety jako element stylizacji. Wtedy warto zadbać o ich jakość i kolor, bo stają się jednym z głównych akcentów outfitu.

Jakie spodnie nadają się do podwijania, a których unikać?

Nie każdy model spodni reaguje dobrze na podwijanie, dlatego musisz ocenić kilka parametrów, zanim zaczniesz cokolwiek rolować. Liczy się waga tkaniny – grubszy denim i bawełna trzymają kształt, a ultracienki len lub śliski materiał łatwo się rozjeżdżają. Ważny jest też krój nogawki, czyli czy masz spodnie tapered, straight leg, czy bardzo szerokie wide leg, bo od tego zależy, jak wygląda mankiet. Do tego dochodzi wykończenie dolnej krawędzi, podszyta czy surowa, a także obecność podszewki albo fabrycznego mankietu, które mogą wizualnie obciążyć podwinięcie.

Dla ułatwienia możesz zapamiętać kilka cech, które sprzyjają podwijaniu, oraz takich, które praktycznie je wykluczają:

Dobre: zwężany krój nogawki i grubszy denim lub bawełna.
Dobre: proste chinos o średniej szerokości z podszytym dołem.
Dobre: sztruksy i cięższe spodnie casual z wyraźną strukturą tkaniny.
Niepożądane: bardzo cienki len z surowym brzegiem, łatwo się strzępi.
Niepożądane: spodnie z pełną podszewką lub fabrycznym mankietem garniturowym.
Niepożądane: modele ze ściągaczem na dole i bardzo szerokimi bojówkami.

W codziennym noszeniu miej na uwadze, że wielokrotne, bardzo ciasne podwijanie w tym samym miejscu może przyspieszyć zużycie materiału, zwłaszcza przy szwie dolnym. Cienkie tkaniny bawełniane oraz len potrafią się tam wycierać, mechacić i strzępić, gdy zbyt często rolujesz nogawkę na maksymalną szerokość. Lepiej czasem zdecydować się na lżejsze zagięcie albo trwałe skrócenie niż forsować materiał każdego dnia.

Jak pinroll działa na jeansach, chinosach i lnianych spodniach?

Na jeansach pinroll prezentuje się zwykle najlepiej, bo gruby denim ładnie trzyma formę zwiniętej nogawki. Kontrastowa, jaśniejsza strona materiału po podwinięciu tworzy ciekawy detal, a mankiet nie rozjeżdża się przy chodzeniu. Wystarczy pilnować, żeby nie przesadzić z szerokością zwoju, bo gruby denim przy trzecim zagięciu potrafi mocno pogrubić kostkę.

W przypadku chinos materiał jest zazwyczaj nieco delikatniejszy niż w jeansach, ale nadal na tyle stabilny, żeby dobrze reagował na single roll, double roll i klasyczny pinroll. Najlepiej sprawdzają się szerokości 2–3 cm przy single i około 3–4 cm przy double cuff, dzięki czemu spodnie zachowują lekkość i wpisują się w smart casual. Zwróć uwagę, że zbyt wąski mankiet na bardzo cienkiej bawełnie może się odklejać i wymaga częstych poprawek.

Lniane spodnie są znacznie bardziej wymagające, bo len ma tendencję do marszczenia się i lubi „żyć własnym życiem”. Ciasny pinroll na lnie szybko się rozluźnia i może wyglądać chaotycznie, dlatego lepiej stawiać na luźniejsze, miękkie zagięcia, a w wielu sytuacjach całkowicie zrezygnować z bardzo ciasnego zwijania. Przy lnianych garniturach znacznie rozsądniej działa lekkie skrócenie nogawki u krawca niż agresywne rolowanie.

Pod względem wygody podwijania i wyglądu mankietu najlepiej na pinroll reaguje denim, na drugim miejscu plasują się dobrze skrojone chinos, natomiast do lnu podchodź ostrożnie i raczej unikaj mocnego, ciasnego zwężania nogawki.

Czy podwijać spodnie garniturowe, bojówki i dresy?

Przy garniturowych spodniach podwijanie nogawek w klasycznym pinroll czy cuffing w większości formalnych sytuacji po prostu nie wchodzi w grę. Takie spodnie mają konkretnie zaprojektowaną linię, często podszewkę i delikatną wełnianą tkaninę, których nie warto deformować agresywnym rolowaniem. Wyjątek mogą stanowić bardzo nieformalne, miękkie garnitury bez podszewki, noszone w stylu smart casual, ale nawet wtedy lepiej pogadać z dobrym krawcem niż działać na ślepo.

W przypadku bojówek problemem jest zwykle szeroka, ciężka nogawka oraz kieszenie cargo, które już same w sobie skracają optycznie nogę. Pinroll na bojówkach bardzo łatwo tworzy gruby, ciężki zwój i mocno zaburza proporcje, chociaż przy wąskiej, nowoczesnej wersji cargo z prostymi sneakers i miejskim, streetwearowym klimatem lekkie podwinięcie czasem da się obronić. Musisz jednak pilnować, żeby zwój nie stał się większy niż sam but.

Spodnie dresowe również rzadko nadają się do klasycznego pinroll, bo mają albo ściągacz na dole, albo są z miękkiej dzianiny, która nie trzyma ostrej krawędzi mankietu. Szerokie dresy po podwinięciu wyglądają na ciężkie i „wypchane”, natomiast przy zwężanych joggerach możesz ewentualnie lekko skrócić nogawkę jednym, delikatnym zawinięciem. Lepiej jednak korzystać z regulacji długości przez ściągacz niż agresywnie rolować dzianinę.

Jeżeli masz wątpliwości, czy dany model spodni w ogóle „zniesie” podwinięcie, zrób prosty test stylistyczny. Załóż docelowe buty, podejdź do dużego lustra, spróbuj jednego, maksymalnie dwóch zagięć i oceń proporcje całej sylwetki, a nie tylko nogawki. Jeśli noga wydaje się krótsza, kostka pogrubiona, a materiał dziwnie faluje, to znak, że lepiej wrócić do klasycznej długości.

Ostrzeżenie: Podwijanie eleganckich spodni garniturowych bez konsultacji z krawcem może zniszczyć proporcje i utrudnić zachowanie linii nogawki – lepiej wybierać alternatywy tylko w nieformalnych stylizacjach.

Najczęstsze błędy i praktyczne wskazówki

Przy podwijaniu nogawek powtarza się kilka typowych błędów, które szybko psują efekt nawet dobrej stylizacji. Często dotyczą one złej szerokości zwoju, nieodpowiedniego materiału albo chaosu w doborze butów i skarpet. Warto je poznać, bo łatwo ich uniknąć, gdy wiesz, gdzie najczęściej pojawia się problem:

Zbyt duży zwój powodujący „kulkę” materiału przy kostce.
Podwinięcie na różnej wysokości na każdej nodze.
Nieodpowiednia długość zostawiająca materiał smętnie wiszący.
Źle dobrana para butów do wybranego podwinięcia.
Ignorowanie grubości tkaniny i jej sztywności.
Pinroll na bojówkach lub garniturowych spodniach wełnianych.
Noszenie zbyt krótkich skarpet przy siedzianym pinroll zimą.
Wielokrotne, ciasne rolowanie w jednym miejscu aż do odkształcenia szwu.

Żeby sprawdzić, czy Twoje podwinięcie wygląda dobrze, zawsze załóż docelowe buty, podejdź do pełnego lustra i zrób kilka kroków po pokoju, zamiast patrzeć tylko na stojącą sylwetkę. Zwróć uwagę, czy nic się nie rozchodzi i czy nogawka nie zaczepia o cholewkę. Jeżeli widzisz, że od dawna korzystasz z tymczasowego pinroll, a spodnie są za długie w każdej stylizacji, to sygnał, że najwyższy czas oddać je do krawca na stałe skrócenie.

Jeśli dolna krawędź spodni zaczyna się mechacić, strzępić lub wyraźnie odkształcać po wielu dniach podwijania, zrób przerwę od rolowania i rozważ delikatne wyrównanie brzegu u krawca – dzięki temu przedłużysz życie ulubionych jeansów czy chinosów.

Podwijanie nogawek to prosty sposób, aby nadać nawet zwykłym spodniom świeży, miejski charakter i wyeksponować fajne buty, np. Sneakers, loafers czy mokasyny. Warto testować różne metody – od pinroll, przez cuffing, po szeroki mankiet – na własnych jeans, chinos czy lnianych spodniach, zawsze patrząc na proporcje całej sylwetki i rodzaj obuwia. Z czasem sam zauważysz, kiedy lepiej sięgnąć po krawca, a kiedy wystarczy jedno, dwa precyzyjne zagięcia, żeby stylizacja wyglądała jak z ulic modowych stolic, a nie przypadkowo podciągnięte spodnie.

Co warto zapamietać?:

Pinroll zwęża nogawkę przy kostce (zakładka + ciasne rolowanie), a cuffing/single/double/wide cuff to samo zagięcie bez zwężania; pinroll najlepszy do wąskich spodni, mankiet do szerszych.

Kluczowe wymiary: pinroll wymaga ok. 2–4 cm zapasu materiału; single cuff 2–3 cm, double cuff 3–5 cm, wide cuff 5–8 cm – zbyt gruby zwój skraca optycznie nogi i tworzy „kulę” przy kostce.

Najlepsze tkaniny i fasony do podwijania: zwężane jeansy i chinosy z podszytym dołem, sztruksy i cięższe casual; unikać: cienkiego lnu z surowym brzegiem, spodni garniturowych z podszewką/mankietem, bojówek o szerokiej nogawce, dresów ze ściągaczem.

Dobór do butów: sneakers – pinroll/single/wąski cuff; loafers/mokasyny – single lub double cuff z kostką na widoku; Oxfords/derby – niski single cuff lub brak podwinięcia; botki – zwykle brak podwijania; streetwearowe sneakers – pinroll lub wyższy double roll.

Najczęstsze błędy: różna wysokość podwinięcia na nogawkach, zbyt grube zwoje, pinroll na formalnych spodniach lub bojówkach, ignorowanie grubości tkaniny i sezonu, wielokrotne ciasne rolowanie w tym samym miejscu niszczące szew – gdy stale ratujesz długość pinrollem, lepiej iść do krawca.