Jak zmierzyć szerokość pod pachami? Praktyczny przewodnik krok po kroku

Nie wiesz, jak poprawnie zmierzyć szerokość pod pachami, aby koszulka, bluza albo marynarka leżała idealnie. Tutaj krok po kroku zobaczysz, gdzie dokładnie przyłożyć centymetr krawiecki i jak odczytać wynik. Dzięki temu łatwiej dobierzesz rozmiar przy zakupach stacjonarnych i online.

Jak zmierzyć szerokość pod pachami?

Szerokość pod pachami to poziomy wymiar mierzony na wysokości pach, czyli od punktu pod jedną pachą do punktu pod drugą pachą. Na ubraniu oznacza to najczęściej odległość szew do szwu, mierzona na płasko, a na ciele odpowiada obwodowi klatki piersiowej na wysokości pach, który można następnie przeliczyć na szerokość dzieląc wynik przez 2.

Pomiaru na płasko używa się głównie do porównywania wymiarów gotowej odzieży i przy sprzedaży online, natomiast pomiaru na ciele do doboru rozmiaru i oceny dopasowania do sylwetki.

Pomiar na płasko krok po kroku

Zacznij od rozłożenia ubrania na równej, twardej powierzchni, na przykład na stole, starannie je wygładź, aby usunąć wszystkie fałdy, ale nie naciągaj materiału na siłę.

Gdy ubranie leży już stabilnie, możesz przejść do kolejnych kroków pomiaru szerokości pod pachami na płasko:

• Ułóż koszulkę, bluzę, kurtkę lub marynarkę przodem do góry, zapiętą, tak aby korpus i rękawy tworzyły możliwie prostą linię.
• Przyłóż centymetr krawiecki lub elastyczną taśmę mierniczą poziomo na wysokości szwów pachowych lub około 1–2 cm poniżej naturalnej linii pachy.
• Miarka musi leżeć idealnie prosto, równolegle do krawędzi dołu ubrania, przylegać do tkaniny, ale jej nie napinać, dzięki czemu uzyskasz realną szerokość, a nie sztucznie „wyprostowany” wymiar.
• Odczytaj wynik w centymetrach między jednym a drugim szwem bocznym lub miejscem, które pełni jego funkcję i zanotuj go jako „szerokość pod pachami na płasko (szew–szew)”.
• Aby sprawdzić orientacyjny obwód klatki piersiowej, pomnóż otrzymaną szerokość razy 2, na przykład 50 cm na płasko daje obwód około 100 cm.

Jeśli w ubraniu nie ma wyraźnego miejsca łączenia z dolnym szwem rękawa, przyjmij wysokość odpowiadającą naturalnej linii pachy, czyli poziom, na którym ubranie zaczyna się poszerzać nad klatką piersiową, i tam wykonaj pomiar.

Pomiar na ciele krok po kroku

Osoba mierzona powinna stać prosto, ze stopami mniej więcej na szerokość bioder, ręce trzymać luźno wzdłuż tułowia lub bardzo lekko uniesione na czas zakładania miarki, przy swobodnym, naturalnym oddechu.

Sam pomiar na ciele wykonasz w kilku prostych etapach:

• Owiń centymetr krawiecki poziomo wokół tułowia na wysokości pach, przeprowadzając go przez najbardziej wystające miejsce klatki piersiowej i środek łopatek.
• Zadbaj, aby taśma miernicza przylegała równomiernie do ciała, nie zsuwała się w dół i nigdzie nie wchodziła w skórę, inaczej wynik będzie zaniżony lub zawyżony.
• Połóż palec między taśmą a ciałem dla lekkiego luzu, szczególnie przy sztywnych tkaninach, które nie rozciągają się podczas ruchu.
• Odczytaj wynik w centymetrach jako obwód klatki piersiowej na wysokości pach, a jeśli chcesz porównać go z szerokością mierzoną na płasko, podziel wartość obwodu przez 2.
• Gdy planujesz zamówić bardziej dopasowany fason, możesz zrobić drugi pomiar, dodając 1–3 cm jako zapas na swobodę ruchów i notując oba wyniki.

Przy mierzeniu na ciele, szczególnie u dzieci lub przy większych obwodach, bardzo pomaga obecność drugiej osoby, która wyrówna taśmę na plecach i dokładnie odczyta wartość.

Przy pomiarze na ciele zawsze mierz na poziomie najszerszej części pod pachami, często jest to 1–2 cm poniżej nasady pachy, a zmierzone wartości porównuj z tabelą rozmiarów producenta w tej samej pozycji odniesienia.

Jakie narzędzia są potrzebne do pomiaru szerokości pod pachami?

Aby wiarygodnie zmierzyć szerokość pod pachami na ubraniu lub na ciele, potrzebujesz jedynie kilku prostych narzędzi, które pozwolą precyzyjnie wyznaczyć punkty pomiaru i powtarzalnie odczytać wynik.

Podstawowy zestaw akcesoriów wygląda następująco:

• Elastyczny centymetr krawiecki w centymetrach, czyli miękka taśma miernicza, którą łatwo ułożyć wokół ciała i po płaskiej powierzchni ubrania.
• Równa, twarda powierzchnia do rozłożenia odzieży, na przykład blat stołu lub gładka podłoga, dzięki czemu materiał nie zapada się i nie zniekształca wyniku.
• Marker krawiecki, mały pasek papieru albo delikatny kleks kredą, którym oznaczysz punkty odniesienia, gdy ubranie nie ma wyraźnych szwów.
• Pomocna osoba, szczególnie przy pomiarze na ciele, dużych fasonach jak kurtka czy obszerna bluza, gdy trudno samodzielnie wyrównać taśmę na plecach.

Miarka powinna leżeć całkowicie płasko, nie może być skręcona ani rozciągnięta, a podziałka musi być wyraźna i łatwa do odczytania.

Gdzie dokładnie powinno się wykonywać pomiar szerokości pod pachami?

Pomiar prowadzi się zawsze poziomo, na wysokości pach, czyli tam, gdzie odzież opiera się pod rękawami i przechodzi w część korpusu. Linie pomiaru powinny być równoległe do podłoża, tak aby taśma miernicza przecinała ubranie lub ciało w najbardziej reprezentatycznym miejscu dla danego fasonu, niezależnie czy dotyczy to koszulki, bluzy, marynarki czy odzieży firmowej.

Na ubraniu szerokość pod pachami to odległość szew do szwu mierzona na płasko, natomiast na ciele jest to pełny obwód klatki piersiowej na tej samej wysokości, dlatego aby porównywać te wartości, szerokość na płasko trzeba pomnożyć przez 2, a obwód w razie potrzeby podzielić przez 2.

Jak przykładać miarkę w ubraniach z widocznymi szwami?

W ubraniach z wyraźnie zaznaczonym szwem bocznym oraz szwem łączącym rękaw z korpusem, najpierw odnajdź miejsce styku tych linii po obu stronach odzieży. Następnie rozłóż ubranie równo, przyłóż miarkę od wewnętrznej krawędzi jednego szwu pachowego do wewnętrznej krawędzi przeciwległego szwu, prowadząc linię pomiaru prosto, przez środek przodu, a nie po wypukłości mankietu czy szwu rękawa, i zanotuj wynik jako „szerokość pod pachami szew–szew w cm”.

Jeśli szwy są pofałdowane lub skręcone, przed przyłożeniem miarki koniecznie je wygładź.

Jak mierzyć ubrania bez szwów i fason oversize?

W modelach bez klasycznych szwów pachowych, na przykład w niektórych bluzach i koszulkach typu tubowego, trzeba najpierw wyznaczyć linię odpowiadającą naturalnej wysokości pach. Możesz zmierzyć odległość od ramienia do miejsca 1–2 cm poniżej nasady pachy na innym, dobrze dopasowanym ubraniu, przenieść ten wymiar na bok mierzonej odzieży, zaznaczyć go po obu stronach i dopiero wtedy zmierzyć prostą linią szerokość między zaznaczonymi punktami.

Przy fasonach oversize i luźnych, gdzie konstrukcja jest bardziej swobodna, warto zmierzyć kilka poziomów, na przykład na wysokości pach, środka klatki piersiowej i kilka centymetrów poniżej. Jako wartość główną podaj wtedy wynik opisany jasno jako „szerokość pod pachami na płasko”, a dodatkowe liczby dopisz w opisie jako pozostałe szerokości, co bardzo ułatwia ocenę kroju przy zakupach internetowych i przy personalizacji np. kurtek czy bluz przeznaczonych do znakowania termotransferem lub haftem komputerowym.

Jakie są najczęstsze błędy podczas mierzenia szerokości pod pachami?

Niedokładny pomiar szerokości pod pachami skutkuje źle dobranym rozmiarem, który ogranicza ruchy lub wisi na sylwetce, co bezpośrednio zwiększa ryzyko kosztownych zwrotów, zwłaszcza w zakupach online, gdy opierasz się wyłącznie na liczbach w tabeli.

Podczas mierzenia szerokości pod pachami szczególnie często pojawiają się następujące problemy:

• Zbyt mocne naciągnięcie miarki lub materiału, które zawyża wynik i sprawia, że później odzież jest faktycznie ciaśniejsza niż wskazuje pomiar.
• Pozostawianie fałdów i zagnieceń tkaniny na rozłożonym ubraniu, co zaniża wymiar lub przesuwa poziom pomiaru w niewłaściwe miejsce.
• Ułożenie miarki po skosie zamiast poziomo, co szczególnie przy sztywnych tkaninach potrafi dodać lub odjąć kilka centymetrów.
• Mierzenie na innym poziomie niż ten, którego używa producent w swojej tabeli rozmiarów, na przykład niżej na brzuchu zamiast wyżej pod pachami.
• Brak uwzględnienia rozciągliwości materiału, szczególnie w dzianinach i tkaninach z elastanem, gdzie realna szerokość podczas noszenia może być inna niż pomiar na płasko.
• Całkowite pomijanie zapasu na swobodę ruchu, czyli wybieranie wymiaru równego obwodowi ciała przy sztywnych tkaninach jak klasyczna koszula lub marynarka.

Nadmierne naciąganie i fałdy materiału

Nadmierne napinanie tkaniny podczas pomiaru powoduje, że otrzymujesz wartość większą niż rzeczywista, co później przekłada się na uczucie ciasnoty pod pachami mimo pozornie „dobrych” centymetrów na kartce. Z kolei pozostawione fałdy mogą obniżać wynik i przesuwać punkt odniesienia niżej lub wyżej, dlatego zawsze delikatnie wygładzaj materiał dłonią i tylko lekko dociskaj miarkę, bez jej wyciągania.

Naciągnięcie materiału o pozornie niewielkie 1–2 cm przy szerokości na płasko oznacza różnicę 2–4 cm w obwodzie klatki piersiowej, co często decyduje o wyborze zupełnie innego rozmiaru.

Nieprawidłowa pozycja ciała i ustawienie miarki

Przy pomiarze na ciele typowe błędy to pochylone plecy, zaciśnięty brzuch, mocno uniesione ramiona oraz taśma biegnąca wyżej z przodu niż z tyłu. Aby ich uniknąć, poproś osobę mierzoną, aby stanęła prosto, rozluźniła barki, swobodnie oddychała, a Ty ustaw miarkę dokładnie równolegle do podłogi, sprawdzając jej położenie z boku i z tyłu.

Jeśli dwa kolejne pomiary różnią się o więcej niż 1 cm, warto wykonać trzeci i jako wynik przyjąć średnią z dwóch najbardziej zbliżonych wartości.

Przy odzieży elastycznej z dzianin i tkanin z dodatkiem elastanu zmierz szerokość na płasko oraz zanotuj orientacyjny procent rozciągliwości, na przykład „około +8 procent rozciągu”, aby kupujący wiedział, jak wymiar zachowa się podczas noszenia i po praniu.

Jakie są typowe wartości szerokości pod pachami w różnych rozmiarach odzieży?

Poniższe wartości to typowe przybliżenia dla szerokości mierzonej na płasko szew–szew, dlatego traktuj je jako orientacyjny punkt odniesienia, ponieważ realne wymiary poszczególnych marek i fasonów mogą różnić się nawet o kilka centymetrów.

Przy przeliczaniu tych szerokości na obwód klatki piersiowej wystarczy pomnożyć je przez 2, a dobierając rozmiar, zawsze dodaj lub odejmij odpowiedni zapas zgodnie z tym, czy wolisz dopasowanie, fason regularny czy luźny.

Jak wykorzystać pomiar szerokości pod pachami przy wyborze bluzek, koszulek i marynarek?

Znajomość własnej szerokości pod pachami i wymiarów dobrze leżącej odzieży pozwala świadomie porównywać produkty z różnych sklepów oraz producentów. Możesz zestawić wynik z pomiarem ulubionej koszulki, bluzy czy kurtki mierzonej na płasko albo z obwodem klatki piersiowej, który podałeś podczas mierzenia ciała, i od razu widzisz, czy wybrany model będzie bliżej ciała, czy da bardziej swobodny efekt.

Dla wygodnego dopasowania stosuje się proste wartości zapasu w stosunku do obwodu ciała. Przy fasonach dopasowanych zaleca się dodać około 1–3 cm do obwodu klatki piersiowej, przy kroju regularnym zwykle 4–8 cm, natomiast przy fasonach luźnych i oversize często jest to nawet 10 cm i więcej, co daje wyraźnie swobodny wygląd i dużo miejsca na ruch.

Podczas czytania tabeli rozmiarów producenta sprawdź, czy podane liczby dotyczą obwodu, czy szerokości na płasko. Jeśli producent podaje szerokość w cm mierzoną „szew–szew”, możesz od razu porównać ją ze swoją szerokością na płasko, natomiast gdy w tabeli widnieje obwód, podziel go przez 2, aby otrzymać odpowiednik szerokości i dopiero wtedy podejmij decyzję.

Przy doborze bluzek, koszulek i marynarek zwróć uwagę, że tkaniny sztywne, jak klasyczna koszula czy marynarka, wymagają większego zapasu niż elastyczne dzianiny, które mogą dopasować się do ciała przy mniejszej różnicy między pomiarem a wymiarem odzieży.

Co warto zapamietać?:

• Szerokość pod pachami to wymiar poziomy: na ubraniu mierzony „szew–szew” na płasko, na ciele – obwód klatki piersiowej na wysokości pach (do porównań: szerokość ×2 = obwód, obwód ÷2 = szerokość).
• Pomiar na płasko: ubranie rozłóż na twardej powierzchni, wygładź bez naciągania, przyłóż centymetr poziomo na wysokości pach (lub 1–2 cm niżej), od szwu bocznego do szwu bocznego, miarka ma leżeć prosto i nie napinać tkaniny.
• Pomiar na ciele: stań prosto, owiń centymetr wokół klatki na wysokości pach przez najbardziej wystające miejsce, taśma równoległa do podłogi, lekko przylega (palec pod taśmą jako luz), wynik to obwód klatki; przy dopasowanych fasonach dodaj 1–3 cm zapasu.
• Typowe błędy: naciąganie materiału lub miarki, fałdy tkaniny, prowadzenie taśmy po skosie, mierzenie na innej wysokości niż w tabeli producenta, nieuwzględnianie rozciągliwości materiału i braku zapasu przy sztywnych tkaninach.
• Orientacyjne szerokości na płasko (szew–szew): damskie XS–XL ok. 42–52 cm, męskie S–XXL ok. 50–64 cm, dzieci 2–12 lat ok. 26–37 cm; przy wyborze rozmiaru zawsze sprawdzaj, czy podane są szerokości czy obwody i dodawaj zapas: dopasowane +1–3 cm, regular +4–8 cm, oversize +10 cm i więcej.